Dag 7

EINDELIJK was het zover, de RUSTDAG! (ofja een rustdag kon je het niet noemen). De dag begon al goed, want we mochten lekker uitslapen tot 9u. Niet iedereen had dit goed begrepen want Nick en Jan hadden er al een vaartraining op zitten toen dat iedereen zijn tentje uit kroop. Ondanks onze strakke vooropgestelde tijdsplanning, was het toch weer haasten om op tijd in de bussen te zitten om te vertrekken naar de activiteit. De gps ’en van de verschillende busjes hadden ieder hun eigen idee van de snelste weg naar onze bestemming. Dit zorgde voor een kleine omweg in het begin en na een kwartiertje passeerden we terug langs de camping. Ons busje de Binkenbus genaamd had duidelijk de  kortste/snelste weg maar we werden jammer genoeg WEERAL niet geapprecieerd en hebben ons dus maar hoffelijk aangepast. Eenmaal goed vertrokken verliep de reis vlotjes en konden we op ons gemak ontbijten in de bus en werden bij ons de bo’kes zelfs door Ann gesmeerd en door Jana belegd (wat een service!). Om 11 uur arriveerden we op onze bestemming: een ongelofelijk hoogteparcour met enkele gigantisch grote ziplines gelegen op een prachtige locatie langs een fort nabij een ravijn. Al snel werd duidelijk dat niet iedereen er even vlot mee weg was, maar iedereen heeft vandaag wel wat grenzen verlegd. Vooral Stien en Stef hebben hun angsten onder ogen moeten zien, maar ze hebben zichzelf overtroffen en ze zijn zelfs over het ravijn gesjeest via een zipline. Anderzijds hebben enkelen hoogtevrees gekweekt door zich te wagen op het zwarte pad (het moeilijkste parcour). Er waren zo veel verschillende parcours/ziplines dat we ons heel de namiddag (>5uurkes) hebben geamuseerd en Jorg kon het niet laten om tijdens het parcour alle bomen te laten shaken tot grote schrik van de meisjes die op de bomen stonden. Daarbuiten is Karolien een paar haren armer door effe vast te zitten op het beruchte zwarte pad. In dit park bevond zich de langste zipline van Europa door het bos met zelfs snelheden tot 65km per uur (viesch snel!). Dit geeft  een prachtig uitzicht gaf over het immens diepe ravijn (echt chic!!). De kleinste van de hoop, ons Ann vloog zonder moeite over alle parcours heen (like a ninja) inclusief het zwarte pad.  Uitgeput en sommige met lichte schaafwondjes stapten we rond 18u terug de busjes in, op weg naar de camping maar onderweg werden de meisjes #de Binkenbus verplicht hun water op te drinken, enkel Ann had daar wat moeite mee maar is er uiteindelijk wel in geslaagd hare anderhalve liter naar binnen te spelen -Roos was trots op haar meiskes! – Eenmaal aangekomen stond er een BBQ op ons te wachten, WAT EEN TOPDAG. Helemaal afgemat konden we hierna voldaan ons bedje in duiken om ons terug voor te bereiden op de zware trainingen van de komende dagen.

Slaapwel

Jana & Roos

Deze diashow vereist JavaScript.