Dag 1 (zaterdag) Trainingskamp Lac de Paladru

Joehoe,

Het is eindelijk zover, het grote trainingskamp. Om 4 uur stond iedereen klaar om te beginnen aan de grote tocht naar Lac de Paladru. Met 7 busjes en de Passat gingen we van start, de 4 zonder remork vertrokken aan een vlekkenloze reis. 

Helaas waren er al snel problemen bij de groep met remork. In Diepenbeek was de dissel van de grote botenwagen afgebroken met veel vonken tot gevolg. Na een provisorische reparatiesessie van Dries, Ribe en Jasper kon de botenwagen gedepanneerd worden door niemand minder dan Tom Peels en Erik Broekx. Er was een plan bedacht om ze verder te laten rijden met de oude dommelremork, maar bij aankomst in Diepenbeek bleek dat de remmen van deze remork vastzaten en dat ze daar zeker niet mee in Frankrijk gingen geraken. Er zat niks anders op dan allemaal terug te keren naar Pelt om daar een andere remork om te bouwen. “Potvolkoffie dacht Dries” maar we weten allemaal dat er eigenlijk andere woorden in zijn  gedachten rondgingen. Na deze verbouwsessie konden ze rond 10u vertrekken richting Lac de Paladru! 

Sommige kampgenoten waren toch niet goed voorbereid op de lange rit en hadden niet genoeg eten bij. Hierdoor hebben we een korte tussenstop moeten maken bij de Burger King. Jens nam van deze gelegenheid gebruik om te gaan tanken zonder dat iemand het wist. Daarna reden we in een keer door naar de eindbestemming.

De remorkloze busjes waren als eerste aangekomen bij de camping en hadden al alles geregeld met de campingbaas toen de rest aankwam. 
Nadat we de tenten hebben opgezet hebben we een lekkere hotdog gegeten. Doordat we moesten wachten op de camionette van Dries zijn we een wandeling gaan maken om de looptocht van morgenvroeg alvast te verkennen. Dit schrikte iedereen een beetje af omdat er nogal wat hoogtemeters in zitten. 

Toen we terug waren van de wandeling hebben we allemaal geholpen om Dries zijn bus leeg te maken en alles op zijn plek te zetten om morgen fris van start te gaan.

Dat was ‘m weer! Tot de volgende vlog.

Ciao
Vince, Brent, Sare (en een beetje Kristof)